Τετάρτη, Απριλίου 27, 2011
Τρίτη, Απριλίου 26, 2011
Ο ιστορικός Προκόπιος για την περιοχή την Κοζάνης
Αποδοση μέρους του κειμένου:
"Αλλά και η Λάρισσα και η Καισάρεια, είχαν καταπονημένα πολύ τα οχυρωματά τους, ώστε να συμβαίνει να είναι σχεδο ατείχιστες. Ο βασιλιάς Ιουστινιανός και των δυο πόλεων τα τείχη τα έκανε ισχυρά και συνοίκισε την χώρα με την ευδαιμονία."
Αρα η πολη την Καισάρειας με την Επισκοπή Καισάρειας επανοχυρώθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα και άνηκε στην Αρχιεπισκοπή Λαρίσης όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης
http://imsk.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=49&Itemid=60
Τα Σέρβια δεν αναφέρονται σε αυτό το ιστορικό βιβλίο των μέσων του 6ου αιώνα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σίγουρα δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή.
Για την Καστοριά, και αυτήν στην περιοχή της Θεσσαλίας, ανάφέρει τα παρακάτω.
Για τα φρούρια που ανανεώθηκαν στη Θεσσαλία σημειώνει τα εξής:
Παρατηρούμε στην τέταρτη σειρά της λίστας το φρούριο (τα;)Πέρβυλα. Η ακριβής θέση του φρούριου αυτού που ανανεώθηκε επι Ιουστινιανού δεν έχει εντοπιστεί ακόμη.
Το Περιβόλι των Γεβενών διεκδικεί τη θέση του φρουρίου και αναφερεται, σε μια ιστοσελίδα της περιοχής http://www.valiakalda.gr/istoria.html, σε παραφθορά της λέξης " Το όνομα Πέρβυλα ίσως να προήρθε από τις παλαιότερες ονομασίες Υπερβολή, που σημαίνει αυχένας, ή Περιβολή , που σημαίνει οχύρωμα ή περιφερειακό και ανεξάρτητο φρούριο."
Εμείς απλώς θυμηθήκαμε την αναφορά του Κωνσταντιου Πορφυρογέννητου για τα Σέρβια (Σέρβλια) με ετυμολογία του ονόματος απο τη λέξη Σέρβoυλα που μοιάζει πολύ με το φρούριο Πέρβυλα. Το κείμενο του Πορφυρογέννητου μπορείτε να το διαβάσετε εδώ
Το Φρούριο δεν είναι πόλη αλλά ένα οχυρωμένο μεγάλο στρατρατόπεδο, μιας σημαντικής περιοχής ή ενός περάσματος.
"Αλλά και η Λάρισσα και η Καισάρεια, είχαν καταπονημένα πολύ τα οχυρωματά τους, ώστε να συμβαίνει να είναι σχεδο ατείχιστες. Ο βασιλιάς Ιουστινιανός και των δυο πόλεων τα τείχη τα έκανε ισχυρά και συνοίκισε την χώρα με την ευδαιμονία."
Αρα η πολη την Καισάρειας με την Επισκοπή Καισάρειας επανοχυρώθηκε στις αρχές του 6ου αιώνα και άνηκε στην Αρχιεπισκοπή Λαρίσης όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης
http://imsk.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=49&Itemid=60
Τα Σέρβια δεν αναφέρονται σε αυτό το ιστορικό βιβλίο των μέσων του 6ου αιώνα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σίγουρα δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή.
Για την Καστοριά, και αυτήν στην περιοχή της Θεσσαλίας, ανάφέρει τα παρακάτω.
Για τα φρούρια που ανανεώθηκαν στη Θεσσαλία σημειώνει τα εξής:
Παρατηρούμε στην τέταρτη σειρά της λίστας το φρούριο (τα;)Πέρβυλα. Η ακριβής θέση του φρούριου αυτού που ανανεώθηκε επι Ιουστινιανού δεν έχει εντοπιστεί ακόμη.
Το Περιβόλι των Γεβενών διεκδικεί τη θέση του φρουρίου και αναφερεται, σε μια ιστοσελίδα της περιοχής http://www.valiakalda.gr/istoria.html, σε παραφθορά της λέξης " Το όνομα Πέρβυλα ίσως να προήρθε από τις παλαιότερες ονομασίες Υπερβολή, που σημαίνει αυχένας, ή Περιβολή , που σημαίνει οχύρωμα ή περιφερειακό και ανεξάρτητο φρούριο."
Εμείς απλώς θυμηθήκαμε την αναφορά του Κωνσταντιου Πορφυρογέννητου για τα Σέρβια (Σέρβλια) με ετυμολογία του ονόματος απο τη λέξη Σέρβoυλα που μοιάζει πολύ με το φρούριο Πέρβυλα. Το κείμενο του Πορφυρογέννητου μπορείτε να το διαβάσετε εδώ
Το Φρούριο δεν είναι πόλη αλλά ένα οχυρωμένο μεγάλο στρατρατόπεδο, μιας σημαντικής περιοχής ή ενός περάσματος.
Βυζαντινά Κάστρα της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας»
Βυζαντινά Κάστρα της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας»
Η γεωγραφική ενότητα που ορίζουν οι σύγχρονοι νομοί Ημαθίας, Πέλλας, Φλώρινας, Καστοριάς, Γρεβενών και Κοζάνης, σταυροδρόμι των σπουδαιότερων οδικών αρτηριών της χερσονήσου του Αίμου, στο κρίσιμο διάστημα της μετάβασης από την υστερορωμαϊκή στην πρωτοβυζαντινή περίοδο δεν απέφυγε τις ληστρικές επιδρομές των Γότθων, των Ερούλων και των Ούνων.
Επιφανείς και ευημερούσες πόλεις όπως η Βέροια, η Έδεσσα, η Πέλλα, η Διοκλητιανούπολη και η Καισαρειά, ανέλαβαν ηγετικό ρόλο ως προπύργια άμυνας του Βυζαντινού κράτους. Ωστόσο, οι εκτεταμένες καταστροφές που προξένησαν οι επιδρομείς οδήγησαν στην ερήμωση και εγκατάλειψη πόλεων ,όπως η Διοκλητιανούπολη , και στη δημιουργία του νέου αστικού κέντρου της Καστοριάς στη χερσόνησο της ομώνυμης λίμνης.
Οι επιδρομές και εγκαταστάσεις των Σλάβων στους αιώνες που ακολούθησαν, σε συνδυασμό με πολλές φυσικές καταστροφές που αποδίδονται σε σεισμούς, είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή ορισμένων πόλεων όπως της Καισαρειάς και της Πέλλας ή τη συρρίκνωση κάποιων άλλων Χαρακτηριστικό παράδειγμα της τελευταίας περίπτωσης αποτελεί η πόλη της Έδεσσας, η οποία κατά τη διάρκεια των λεγόμενων “Σκοτεινών αιώνων”, περιορίσθηκε στην άκρη του βράχου, στη θέση που βρισκόταν η αρχαία ακρόπολη, όπου ιδρύθηκε το βυζαντινό κάστρο των Βοδενών.
Πέμπτη, Απριλίου 21, 2011
Τρίτη, Απριλίου 12, 2011
Τα πανηγύρια
Περιοδικό Omiokron τεύχος Νοέμβριος 09
Γιώργος Τσαρτσιανίδης
του Χρήστου & της Μαρίας
το γένος Ακριτίδη
gts@omikron.tv
Περνώντας από τα Σέρβια στο τέλος του Σεπτέμβρη είδα από μακριά τόσο καπνό που φαντάστηκα πως κάτι κακό θα συμβαίνει και είπα να περάσω να δω τί ακριβώς γίνεται. Πλησιάζοντας άρχισα να βλέπω κόσμο να πηγαινοέρχεται χαρούμενο και γελαστό και ανθρώπους να κουβαλάνε διαφόρων ειδών ψώνια και κάτι άρχισα να φαντάζομαι πως τελικά δεν είναι και τόσο κακό αυτό που συμβαίνει. Φτάνοντας λοιπόν, αντίκρισα λαϊκό προσκύνημα και φυσικά ήταν το καθιερωμένο πανηγύρι των Σερβίων.
Το θέαμα μοναδικό και με πολύ μεγάλο φωτογραφικό ενδιαφέρον, για να μην ξεχνάμε και την επαγγελματική μας διαστροφή. Στην αρχή τα έβλεπα όλα φωτογραφικά και μόνο. Χρώματα, φωτισμοί, πρόσωπα, αντικείμενα… γενικά ήμασταν μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα, όπως έλεγε και ο Ντίνος Ηλιόπουλος σε γνωστή ελληνική ταινία. Στην πορεία όμως άρχισα να βλέπω πίσω από όλα αυτά. Άρχισα να βλέπω τα προϊόντα προς πώληση, τους πλανόδιους, τις τιμές και διάφορα άλλα και αποφάσισα πως πλέον έχασαν την μαγεία που είχαν όταν ήμουν παιδί στο δημοτικό.
Τίποτα δεν θύμιζε αυτό που γνωρίσαμε εμείς, πόσο μάλλον με ότι έζησαν οι γονείς μας. Βέβαια έχω πολλές απορίες για τον τρόπο λειτουργίας τους.
Γιώργος Τσαρτσιανίδης
του Χρήστου & της Μαρίας
το γένος Ακριτίδη
gts@omikron.tv
Περνώντας από τα Σέρβια στο τέλος του Σεπτέμβρη είδα από μακριά τόσο καπνό που φαντάστηκα πως κάτι κακό θα συμβαίνει και είπα να περάσω να δω τί ακριβώς γίνεται. Πλησιάζοντας άρχισα να βλέπω κόσμο να πηγαινοέρχεται χαρούμενο και γελαστό και ανθρώπους να κουβαλάνε διαφόρων ειδών ψώνια και κάτι άρχισα να φαντάζομαι πως τελικά δεν είναι και τόσο κακό αυτό που συμβαίνει. Φτάνοντας λοιπόν, αντίκρισα λαϊκό προσκύνημα και φυσικά ήταν το καθιερωμένο πανηγύρι των Σερβίων.
Το θέαμα μοναδικό και με πολύ μεγάλο φωτογραφικό ενδιαφέρον, για να μην ξεχνάμε και την επαγγελματική μας διαστροφή. Στην αρχή τα έβλεπα όλα φωτογραφικά και μόνο. Χρώματα, φωτισμοί, πρόσωπα, αντικείμενα… γενικά ήμασταν μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα, όπως έλεγε και ο Ντίνος Ηλιόπουλος σε γνωστή ελληνική ταινία. Στην πορεία όμως άρχισα να βλέπω πίσω από όλα αυτά. Άρχισα να βλέπω τα προϊόντα προς πώληση, τους πλανόδιους, τις τιμές και διάφορα άλλα και αποφάσισα πως πλέον έχασαν την μαγεία που είχαν όταν ήμουν παιδί στο δημοτικό.
Τίποτα δεν θύμιζε αυτό που γνωρίσαμε εμείς, πόσο μάλλον με ότι έζησαν οι γονείς μας. Βέβαια έχω πολλές απορίες για τον τρόπο λειτουργίας τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


