Το έτος 1066μ.Χ ξεκίνησε μια εξέγερση στη Θεσσαλία από Λαρισαίους, Τρικαλινούς και βλάχους της Καρδίτσας κυρίως, με αρχηγό τον Νικουλιτζά Δελφινά. Ο Νικουλιτζάς ήταν άρχοντας της Λάρισας με φρούριο και στρατό δικό του. Η επανάσταση ξεκίνησε για φορολογικούς λόγους και διαφθορά. Ο Νικουλιτζάς στην αρχή αρνήθηκε, μετά όμως δέχτηκε να ηγηθεί. Μάλιστα προβλέποντας την εξέγερση είχε προειδοποιήσει τον αυτοκράτορα της Κων/πολης αλλά αυτός δεν έδωσε σημασία.
Ο Νικουλιτζάς Δελφινάς ήταν εγγονός του Νικουλιτζά που επί Βουλγάρου Σαμουήλ ήταν διοικητής της περιοχής των Σερβίων με τους Βούλγαρους. O Νικουλιτζάς ο παππούς ήταν μέσα στα τείχη όταν ο Βασίλειος Β΄ το 1001 μ.Χ κατέλαβε τα Σέρβια μετά από πολιορκία. Επίσης ο Νικουλιτζάς ο παππούς ήταν συμπέθερος με τον Δημήτριο Πολέμαρχο,( άρχοντα των Σερβίων που πήγε με το μέρος των Βουλγάρων ) που με δόλο , μετά από πολιορκία ενός έτους, κατέλαβε τα Σέρβια πιάνοντας τον στρατηγό Μαγειρίνο "στα Λουτρά".
Από την Λάρισα οι εξεγερμένοι για να προστατευτούν από τον βορά κατέλαβαν εύκολα το κάστρο του Κίτρους στην Κατερίνη και με τον αρχηγό τους ξεκίνησαν για τα Σέρβια.
Όταν έφτασαν στα Σέρβια, αυτοί που ήταν μαζί του και οι επαναστάτες , θαύμασαν από την φυσική οχύρωση του Κάστρου, από τα ψηλά βράχια και τα βαθιά φαράγγια και δεν ήθελάν να πολεμίσουν
Ο Νικουλιτζάς Δελφινάς στρατοπέδευσε στον κάμπο μπροστά από το κάστρο των Σερβίων και κάλεσε τους Σερβιώτες άρχοντες να κατέβουν και να μιλήσουν μαζί του.
Αυτοί κατέβηκαν με άλογα, ξεκαβαλίκεψαν και στάθηκαν μπροστά στη μέση του στρατοπέδου με δεμένα τα χέρια. Δήλωσαν δούλοι του και διπλωματικά τον ρώτησαν αν ήθελε να τον επευφημήσουν αυτοκράτορα , εννοώντας ότι του παραδίδουν την πόλη. Αυτός αρνήθηκε διπλωματικά την επευφημία ως αυτοκράτορας και τους έστειλε πίσω στην πόλη λέγοντας τους πως ξέρει ότι αν γυρίσουν στο Κάστρο δεν θα του παραδώσουν την πόλη. Φεύγοντας πίσω του έδωσαν υποσχέσεις. Οι άρχοντες όταν ανέβηκαν στο Κάστρο άρχισαν να τον βρίζουν. Ο Νικουλιτζάς εξ αιτίας των ύβρεων και της αλαζονείας (σύμφωνα με τον συμπέθερο του, συγγραφέα της ιστορίας, Κεκαυμένο ) τους πολιόρκησε δύο μέρες και την την τρίτη ημέρα κατέλαβε το κάστρο.
Μετά από αυτά έφτασαν και οι όροι συνθηκολόγησης από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δούκα (ήταν στο δρόμο πριν την κατάληψη των Σερβίων). Τελικά η επανάσταση με την επέμβαση του Κεταπάνω( η λέξη καπετάνιος είιναι αντιδάνειο από τη δύση) θέματος Βουλγαρίας Ανδρόνικου Φιλοκάλη έσβησε με συνθηκολόγηση και τα Σέρβια πολύ σύντομα επέστρεψαν στην διοικηση της Κωνσταντινούπολησ.
Ο Νικουλιτζάς βρέθηκε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη και μετά εξόριστος στην Μ. Ασία. ( Η τιμωρία για τους επαναστάτες ήταν θάνατος ή τύφλωση). Μόλις άλλαξε ο αυτοκράτορας και έγινε ο Ρωμανός Διογένης, την επόμενη μέρα τον κάλεσε στην Πόλη και ανέλαβε αξιώματα αυτός και τα παιδιά του.
Η ευκολία που κατέλαβε το κάστρο μάλλον οφείλεται στην έλλειψη σοβαρής οχύρωσης καθώς πριν από τέσσερις δεκαετίας ο Βασίλειος Β΄ είχε γκρεμίσει τα τείχη. Επίσης ο στρατός των εξεγερμένως ήταν πολύ μεγάλος και οι υπερασπιστές ίσως λίγοι.
