Η Ακροπολη των Σερβίων σχεδιασμένη με προγραμμα τεχνητής νοημοσύνης

 

Οι δύο Επιτάφιοι της Αγίας Κυριακής

 Αναφέρεται ότι το έτος 1907 κατά την Μεγάλη Παρασκευή  στα Σέρβια έγινε περιφορά δύο επιτάφιων. Το ξεχωριστό της υπόθεσης είναι ότι την εποχή εκείνη υπήρχε μόνο ένας ενοριακός ναός στην πόλη, αυτός της Αγίας Κυριακής. 

Με προτροπή ενός επιτρόπου, του Κωνσταντίνου Μ. αγοράστηκε νέος επιτάφιος λίγες ημέρες πριν. Αλλά κατά την ημέρα της περιφοράς ο ιερέας έβγαλε πάλι τον παλιό επιτάφιο. Αυτό εξόργισε τον Κωνσταντίνο Μ. ο οποίος καταλήφθηκε από θυμό και αφού άρπαξε το νέο επιτάφιο τον περιέφερε στην πόλη από άλλη διαδρομή και έτσι εκείνη τη χρονιά οι Σερβιώτες ακολούθησαν ταυτόχρονα την περιφορά δύο επιτάφιων, όπως γίνεται και στις ημέρες μας με τις δύο ενορίες. 

Να επισημάνουμε ότι η περιφορά έγινε επί τουρκοκρατίας και φανταζόμαστε με την ανοχή Τούρκων στις χριστιανικές συνοικίες. 

 

 

Το χρόνικό της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης

Σήμερα (29 Μαΐου), πριν από 570 χρόνια, Οθωμανοί Γενίτσαροι ξεχύθηκαν πάνω από τα Θεοδοσιανά Τείχη. Οι Γενοβέζοι τράπηκαν σε φυγή όταν ο αρχηγός τους, Τζιοβάνι Τζουστινιάνι, τραυματίστηκε. Ο Αυτοκράτορας ρίχτηκε στον απελπιστικό αγώνα και πέθανε μαζί με τους άντρες του. Μετά από περισσότερα από 2.000 χρόνια, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δεν υπήρχε πια.

Η τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης είναι το τελευταίο κεφάλαιο στο κύκνειο άσμα της Ύστερης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και μια δραματική ιστορία προδοσίας, καθήκοντος, αποφασιστικότητας, τιμής και φρίκης.

 

Το 1449 πέθανε ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η' και ο αδελφός του Κωνσταντίνος ΙΑ' ανέλαβε τον θρόνο. Στέφθηκε σε μια μικρή τελετή στον Μυστρά, ο Κωνσταντίνος δεν στέφθηκε ποτέ από τον Πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη χάρη στην υποστήριξή του για μια Ένωση με τον Παπισμό, ένα αντιλαϊκό κίνημα στο Βυζάντιο.

Ο Κωνσταντίνος θεώρησε ότι η Παπική Ένωση ήταν απαραίτητη για την εξασφάλιση στρατιωτικής βοήθειας από τη Δύση. Η Αυτοκρατορία βρισκόταν σε δεινή θέση. Με μόνο την Πελοπόννησο και λίγη γη λίγο έξω από την Πόλη, η απειλή της αυξανόμενης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν μεγάλη πάνω από τους

Το ρήγμα των Σερβίων

Υπάρχουν ιστορικές αποδείξεις για την ύπαρξη πιθανού σεισμού στην
μικρή πόλη των Σερβίων. Ο Τσαρμανίδης (1995) υποστηρίζει ότι η πρόταση «η γη
σείστηκε και τα θεμέλια ταρακουνήθηκαν» που βρέθηκε σε ένα αρχαίο χειρόγραφο
υποδηλώνει έναν ισχυρό σεισμό που έγινε πιθανόν στα Σέρβια, τα μεσάνυχτα της
Δευτέρας, τη 16 η Σεπτεμβρίου (την 27η με το νέο ημερολόγιο) του 1695 μ.Χ
 

Η Βρετανικές δυνάμεις στην περιοχή Σερβίων τον Απρίλιο του 1941

 https://www.iwm.org.uk/collections/item/object/1060013893?fbclid=IwAR0I_2nBmmX11y1ITId7NHBOEg4GzEcSAHTyVd6icnIeMPMrygilFTUY7bQ

Στην παραπάνω διεύθυνση υπάρχει βίντεο (Αυστραλιανό) που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης  με τις βρετανικές δυνάμεις κυρίως Αυστραλιανών και Νεοζηλανδών (Βρετανικής Κοινοπολιτείας) όπου την  Απρίλιο του 1941 κατά τη διάρκεια του πολεμικού  μετώπου στην Αλβανία και την κήρυξή του πολέμου της Γερμανίας εναντίων της Ελλάδος  στις 6 Απριλίου του 1941, θέλησαν να σχηματίσουν μια γραμμή αντίστασης  σε όλη την γραμμή του ποταμού Αλιάκμονα ώστε να εμποδίσου την κάθοδο των Γερμανών. 

Στις παρακάτω διευθύνσεις υπάρχουν φωτογραφίες και περιγραφές των Νεοζηλανδών για τα γεγονότα της εποχής. 

https://nzetc.victoria.ac.nz/tm/scholarly/name-001325.html#image-gallery

 

Σύμφωνα με τους παραπάνω χάρτες στην περιοχή Σερβίων στο "Πέρασμα των Σερβίων" τοποθετήθηκαν δυνάμεις από την Καστανιά μέχρι το Ρύμνιο (18ο Τάγμα στα Σέρβια και το 19ο στις Πόρτες) με κύριες δυνάμεις στο πέρασμα των στενών Πόρτες όπου περνούσε ο δρόμος Θεσσαλονίκης Αθηνών. 

Στις 10 Απριλίου ξεκίνησαν οι ετοιμασίες με αντιαρματικές τάφρους , πυροβολεία με κλπ (στο βίντεο στη δεύτερη σκηνή με  γυναίκες που εργάζονται  περιοχής Σερβίων φαίνεται να φτιάχνουν τον δρόμο κοντά στις Αυλές , στο βάθος είναι το βουνό του Αγίου Χριστοφόρου Προσηλίου ,το βίντεο είναι λίγο προπαγανδιστικό)

Στις 12 Απριλίου με την εμφάνιση των πρώτων Γερμανών η γέφυρα του Αλιάκμονα καταστράφηκε από τους Αυστραλούς. 

Ακολούθησαν στις 13 Απριλίου παρουσία τριών Γιουγκοσλαβικών αεροπλάνων πάνω από την περιοχή των Σερβίων- Προσηλίου. Τις επόμενες ημέρες ακολούθησε αεροπορικός και γενικά βομβαρδισμός της περιοχής από τους Γερμανούς και στα χωριά  Προσήλιο Λάβα.

Στις 14 Απριλίου οι Γερμανοί μπήκαν στην πόλη της Κοζάνης

Οι Γερμανοί προσπαθούσαν να ανακατασκευάσουν την γέφυρα και με διάφορους τρόπους  να περάσουν τον ποταμό Αλιάκμονα αλλά το πυροβολικό των Βρετανών τους εμπόδιζε.

Στις 15 Απριλίου τελικά όμως μεμονωμένες ομάδες Γερμανών από διάφορες περιοχές του ποταμού πέρασαν και έφτασαν στα Σέρβια όπου και εγκλωβίστηκαν μέσα στην πόλη από τα πυρά που δέχτηκαν από την γραμμή πυρός επάνω από το βουνό Καστανάς - Κάστρου- Μπρουσιάνας.

Άλλοι Γερμανοί έφτασαν στη θέση Πόρτες και δέχτηκαν τα πυρά των Νεοζηλανδών όπου σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν γύρω στους 150 ενώ  50 περίπου Γερμανοί αιχμαλωτίστηκαν.Οι Νεοζηλανδοί έχασαν δύο άντρες και τραυματίστηκαν έξι.  Άλλοι Γερμανοί  βρήκαν προστασία μέσα στο χωριό Αυλές.

 https://nzetc.victoria.ac.nz/tm/scholarly/name-004693.html#image-gallery

Στη σελίδα υπάρχουν φωτογραφίες από θέση Νεοζηλανδών επάνω  στην Καστανιά και φωτογραφίες Γερμανών αιχμαλώτων .

Τελικά από τη γενική διοίκηση του  Βρετανίας αποφασίστηκε ότι ήταν αδύνατο να κρατηθούν οι Γερμανικές δυνάμεις ιδίως αν έφταναν μέχρι τα Γρεβενά  και αποφασίστηκε τα στρατεύματα να υποχωρήσουν προς Θερμοπύλες με τελικό προορισμό Κρήτη. Φαίνεται όμως η όλη επιχείρηση στην περιοχή έγινε για να καθυστερήσει  του Γερμανούς, ώστε να προλάβουν να φύγουν οι σύμμαχοι. Στο βίντεο φαίνεται να αποχωρούν οι Αυστραλοί με φορτηγά από τη στροφή του Ντόνα πολύ νωρίτερα από τις 17 Απριλίου.

Από τις 9 Απριλίου το μέτωπο στην Βουλγαρία είχε σπάσει  από τις 12 Απριλίου το μέτωπο στην Αλβανία και πολλοί στρατιώτες επιστρέφουν στον τόπο τους. Η συνθηκολόγηση της Ελλάδας με τους Γερμανούς έγινε στις 20 Απριλίου

Η αποχώρηση έγινε στις 17 Απριλίου βράδυ  εν μέσω ομίχλης από τη Λάβα και τα στενά του Σαρανταπόρου  ενώ οι Γερμανοί βρισκόταν μια αναπνοή από την περιοχή και μέσα στα Σέρβια.

 Στο βίντεο φαίνεται το κυνηγητό των Βρετανικών δυνάμεων από την Γερμανική αεροπορία. 

Αξιοσημείωτο είναι πως αν δεν αποχωρούσαν οι Βρετανικές δυνάμεις και δινόταν  μάχες μεγάλης διαρκείας,τα Σέρβια και οι γύρω οικισμοί σίγουρα θα βρισκόταν εν μέσω του πυρός και ίσως τότε να γινόταν το ολοκαύτωμα και όχι το 1943.

Ο πληθυσμός του Δήμου Σερβίων στη Απογραφή του 2021

 

Ερωτήσεις γνώσεων

 Επιλογή στον παρακάτω σύνδεσμο για συμμετοχή στο κουίζ ερωτήσεων περί τα Σέρβια

https://www.fyrebox.com/play/0bjpz4mdnzzdlo09rg/

 

Τα Σέρβια κατά την περίοδο 1882-1912 . Βιβλίο του Γιάννη Αδάμου (κλικ στην εικόνα να ανοίξει το βιβλίο )

 

"Σύνδρομο της Γέφυρας των Σερβίων"

 

Επιστήμονες , ψυχολόγοι και επικοινωνιολόγοι έχουν αναλύσει και ερευνήσει για την Γέφυρα των Σερβίων και έχουν φτάσει σε συμπέρασμα να δημιουργήσουν ένα νέο ανθρώπινο σύνδρομο συμπεριφοράς που να το ονομάσουν "Σύνδρομο της Γέφυρας των Σερβίων" . Αντιγράφουμε από αντίστοιχη ιστοσελίδα:

 

Το Σύνδρομο της Γέφυρας Σερβίων είναι ένα σύνδρομο που αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά και την αντίληψη του κινδύνου. Πρόκειται για μια κατάσταση στην οποία οι άνθρωποι αγνοούν τον κίνδυνο που απειλεί και συνεχίζουν να περνούν από μια επικίνδυνη περιοχή, παρά τις προφανείς προειδοποιήσεις.

 

Στην περίπτωση του Συνδρόμου της Γέφυρας Σερβίων, η ανθρώπινη αντίληψη του κινδύνου επηρεάζεται από την υποβάθμιση της γέφυρας που διασχίζει μια λίμνη. Παρόλο που η γέφυρα έχει φανερές παραμορφώσεις και χρειάζεται επισκευή, οι άνθρωποι συνεχίζουν να τη χρησιμοποιούν, πιστεύοντας ότι δεν είναι επικίνδυνη.

 

Αυτό το συνδρομολογικό φαινόμενο μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες, όπως η καθημερινότητα και η συνήθεια. Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν χρόνια να διασχίζουν τη γέφυρα και να μην έχουν αντιληφθεί την παραμόρφωσή της, ή μπορεί να θεωρούν ότι η περιοχή είναι ασφαλής ειδικά αν δεν έχει σημειωθεί κανένα ατύχημα ή περιστατικό που να τους κάνει να ανησυχήσουν. 

 

Επιπλέον, η ανθρώπινη αντίληψη του κινδύνου επηρεάζεται από την αυτοπεποίθηση και την υπερβολική βεβαιότητα των ανθρώπων, καθώς και από το γεγονός ότι η απόφαση τους να περάσουν από μια επικίνδυνη περιοχή εξαρτάται συνήθως από τον συνδυασμό των συναισθημάτων τους και των επιρροών του περιβάλλοντος τους.

 

Όταν η γέφυρα επισκευαστεί, οι άνθρωποι μπορεί να νομίζουν ότι πλέον είναι ασφαλής και να συνεχίσουν να τη χρησιμοποιούν χωρίς ανησυχία. Ωστόσο, αν η αντίληψή τους για τον κίνδυνο δεν αλλάξει, μπορεί ακόμα και μετά την επισκευή να αποφεύγουν να περάσουν με τα αυτοκίνητά τους από τη γέφυρα, λόγω της υποβαθμισμένης αντίληψής τους για τον κίνδυνο που εγκυμονεί η περιοχή.

 

Το Σύνδρομο της Γέφυρας Σερβίων αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της αντίληψη. 

 

Είναι σημαντικό να λαμβάνουμε υπόψη μας την πραγματική κατάσταση και τους πιθανούς κινδύνους όταν αντιμετωπίζουμε αποφάσεις στη ζωή μας, ώστε να μειώνουμε τον κίνδυνο ατυχημάτων και να προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους γύρω μας.

 

Λόγω της ημέρας...το παραπάνω είναι προϊόν φαντασίας τεχνητής νοημοσύνης