H Υπατία, η Αγία Αικατερίνη και η κινηματογραφική ταινία "Agora"

Αντιγραφή απο το www.amen.gr

της Κωνσταντίνας Παλαμιώτου-Θωμαΐδου, Σχολικής Συμβούλου Φιλολόγων, Δρ. Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών 

Με αφορμή την πρεμιέρα κινηματογραφικής ταινίας "Agora", σχετικά με τις συνθήκες θανάτου της Φιλοσόφου Υπατίας, ο οποίος εσφαλμένα αποδίδεται σε Χριστιανούς και εμπλέκει και τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλο, η κυρία Κωνσταντίνα Παλαμιώτου-Θωμαΐδου, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων, Δρ. Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών, δημοσίευσε μια σχετική με το θέμα ενδιαφέρουσα φιλολογική μελέτη της.

Ακολουθεί το κείμενο της μελέτης της η οποία αρχικά αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα freemonks.gr:

Ο ΣΩΣΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΥΓΙΖΕΣΑΙ

Συνέντευξη μὲ τον Θεὸ

- Θὰ ἤθελες νὰ μοῦ πάρεις μία συνέντευξη… εἶπε ὁ Θεός.

- Ἂν ἔχετε χρόνο … ἀπάντησα.

Ὁ Θεὸς χαμογέλασε.

- Ὁ χρόνος μου εἶναι αἰωνιότητα … Τί θέλεις νὰ μὲ ρωτήσεις;

- Τί σᾶς ἐκπλήσσει περισσότερο στοὺς ἀνθρώπους;

Ὁ Θεὸς ἀπάντησε:

- Τὸ γεγονὸς ὅτι βαριοῦνται τὴν παιδικὴ ἡλικία, βιάζονται νὰ μεγαλώσουν … καὶ μετὰ ποθοῦν νὰ εἶναι παιδιά. Ὅτι χάνουν τὴν ὑγεία τους γιὰ νὰ βγάλουν λεφτὰ … καὶ στὴ συνέχεια χάνουν τὰ χρήματά τους γιὰ νὰ ἐπανακτήσουν τὴν ὑγεία.. Τὸ γεγονὸς ὅτι σκέφτονται μὲ φόβο γιὰ τὸ....
μέλλον καὶ ξεχνοῦν τὸ παρὸν καὶ ἔτσι δὲν ζοῦν οὔτε τὸ παρὸν οὔτε τὸ μέλλον. Ὅτι ζοῦν σὰν νὰ μὴν πεθάνουν ποτὲ καὶ πεθαίνουν σὰν νὰ μὴν ἔχουν ζήσει.

Ὁ Θεὸς πῆρε τὸ χέρι μου καὶ στάθηκε σιωπηλὸς γιὰ λίγο.

Τότε ρώτησα:

- Ὡς γονέας, ποιὰ εἶναι μερικὰ μαθήματα ζωῆς ποῦ θέλετε νὰ διδάξετε στὰ παιδιά Σας;

- Νὰ μάθουν ὅτι διαρκεῖ μόνο λίγα δευτερόλεπτα γιὰ νὰ ἀνοίξει βαθιὲς πληγὲς στὴν καρδιὰ αὐτῶν ποὺ ἀγαπᾶνε … καὶ χρειάζονται ἀρκετὰ χρόνια γιὰ νὰ ἐπουλωθοῦν. Νὰ μάθουν ὅτι πλούσιος ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὰ περισσότερα, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ τοῦ χρειάζονται τὰ λιγότερα. Νὰ μάθουν ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ τοὺς ἀγαποῦν, ἀλλὰ ἁπλῶς δὲν ξέρουν νὰ ἐκφράσουν τὰ συναισθήματά τους. Νὰ μάθουν ὅτι δύο ἄνθρωποι μποροῦν νὰ βλέπουν τὸ ἴδιο πρᾶγμα καὶ νὰ τὸ ἑρμηνεύουν διαφορετικά. Νὰ μάθουν ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὸ νὰ συγχωροῦν τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ ἐπίσης, ὅτι πρέπει νὰ συγχωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους..

- Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὸ χρόνο Σᾶς … εἶπα ταπεινά. Εἶναι κάτι ἀκόμα ποῦ θέλετε νὰ μάθει ὁ κόσμος;

Ὁ Θεὸς μὲ κοίταξε χαμογελώντας καὶ εἶπε:

- Ἁπλὰ ὅτι εἶμαι ἐδῶ, πάντοτε

Οκταβιανός Πάλερ (2 Ιουλίου 1926 - 7 Μαΐου 2007)
Filipp

Λόγος γιά τή μετάνοια-῾Αγίου ᾿Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

«δεν θα 'ταν λάθος αν θεωρούσαμε την εκκλησία πιο σπουδαία από την κιβωτό. Γιατί η κιβωτός δεχόταν βέβαια τα ζώα και τα διατηρούσε ζώα- η εκκλησία όμως δέχεται τα ζώα και τα αλλάζει. Tί εννοώ μ' αυτό: Mπήκε στην κιβωτό ένα γεράκι, βγήκε πάλι γεράκι- μπήκε ένας λύκος, βγήκε πάλι λύκος. Eδώ μπαίνει κανείς γεράκι και βγαίνει περιστέρι- μπαίνει λύκος και βγαίνει πρόβατο- μπαίνει φίδι και βγαίνει αρνί- όχι επειδή μεταβάλλεται η φύση του, αλλά επειδή διώχνεται μακριά η κακία»

«Yπάρχουν δύο πράγματα- η αμαρτία και η μετάνοια. H αμαρτία είναι τραύμα- η μετάνοια φάρμακο. Όπως ακριβώς για τά σώματα υπάρχουν φάρμακα και τραύματα, το ίδιο και γιά την ψυχή- υπάρχουν τα αμαρτήματα και η μετάνοια. H αμαρτία μέσα της έχει την ντροπή- η μετάνοια έχει το θάρρος και την παρρησία.»

Η μακρινή ιστορία του κομπολογιού

Του Τάσου Θωμαΐδη

Το έτος 1000 περίπου, οι μοναχοί του Αγίου Όρους πήραν ένα μαύρο μάλλινο σκοινάκι,  του έκαναν πενήντα τέσσερις κόμπους και έπλεξαν τις δύο άκρες σε σχήμα σταυρού. Αυτή τη γιρλάντα την ονόμασαν δεητικό στεφάνι της Παναγιάς. Οι κοσμικοί την είπαν  προσευχητάρι, κομποσκοίνι και κομπολόι. Την είπαν κομπολόι επειδή, ο προσευχόμενος ακουμπώντας το κάθε κόμπο λέγει και μία προσευχή. Η σύμπτυξη των λέξεων κόμπο λέγει γέννησαν το όνομα  κομπολόγι – κομπολόι.
     

Χονισμένα Σέρβια-Πανοραμικές φωτογραφίες

το Τριώδιο… ένα λειτουργικό βιβλίο

ΤΡΙΩΔΙΟ*

Όμως το βιβλίο που προκαλεί στον πιστό την ποθητή κατάνυξη, αυτό που, μάλιστα, αποκαλείται και Κατανυκτικόν, είναι τοΤριώδιο. Με τους γλυκύτατους ύμνους του παίρνει την πέτρινη, τη σκληρή καρδιά μας και, συντρίβοντάς την πάνω στο διαμάντι της ταπείνωσης, διαβρέχοντάς την με τα δάκρυα της μετάνοιας, την οδηγεί στην κατάσταση εκείνη που μας επιτρέπει ν' ανοίξουμε χωρίς επιφυλάξεις τον εαυτό μας στη φωτολουσία της θείας Χάρης. Νύξη είναι το τσίμπημα, κατάνυξη το πολλαπλό τσίμπημα που μας συντρομάσσει και μας αφυπνίζει από το λήθαργο και την αποχαύνωση της αμαρτίας, μας κεντρίζει το ενδιαφέρον, συνδαυλίζει και παροξύνει την έγνοια μας για σωτηρία. Η παρακολούθηση, στη λατρεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, των ύμνων του Τριωδίου είναι -- αποδείχτηκε στη χιλιόχρονη χρήση του -- ένα κι ένα γι' αυτή την απαραίτητη στη ζωή μας λυτρωτική κίνηση. Ιδού ένα πρώτο δείγμα: